O Κιρκαλιώτης (από την Κίρκη Έβρου)

Δεμένος στη μαγεία σου πλανεύτρα

Όπου κι αν πάω το μυαλό μου

Μένει εκεί,

Του ονείρου μου, γλυκιά μου σαγηνεύτρα,

Γη της πατρίδας μου, εσύ μοναδική!

Ένα κομμάτι της καρδιάς μου πάντα αφήνω

Στις θύμησες καιρών αλλοτινών

Σ’ αρχέτυπες μορφές ,σκηνές του μύθου

Πλεγμένες στη σκιά των μαγισσών!

Εσύ ,ο κόσμος μου και το χαμόγελό μου,

 το βλέμμα μου και το παράπονό μου,

Στη ράχη σου ακουμπάω και ξεχνώ

Της δύσκολης ζωής κάθε καημό.

Κίρκη ,εικόνα του μυαλού μου

 Πολύτιμη ,μοναδική

Της φύσης λαμπερό πετράδι

 Της μάνας μου φιλί και χάδι

Απ’ το λυκόφως ως το λυκαυγές

 φτιάχνεις του κόσμου χίλιες ζωγραφιές!

Άννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά